woensdag 17 januari 2018

De koppeling intrappen!

De koppeling intrappen!


Als je de auto start. Ooit van gehoord? Maar dat was de crux.

We rijden uit de Cederbergen langs Gouda naar Worchester. Daar vinden we een kantoor van de verhuurder en een mevrouw legt uit hoe je de auto moet starten. Koppeling 100% intrappen. Nog nooit van gehoord.


We bezoeken een nogal mottig openluchtmuseum over hoe een plaats (boerderij) er vroeger uitzag. 

We rijden door langs de bergen naar Montegu. De laatste kilometers zien we de berg branden en sneeuwt het as op de auto.

De hele avond zien we grote branden op de berg en als we bij een restaurant eten daalt ook daar de as op de tafel.


Vanochtend lijken de branden uitgedoofd en we maken een wandeling door de kloof naar het hotel bij de bronnen. Onderweg bavianen vogels en uilen.

Tegen de avond neemt de wind toe en ook de branden steken de kop weer op.

Het dorp zelf loopt echter geen gevaar wordt ons verzekerd.


Het dorp zelf is gebouwd in de 19e eeuw en is een mix van Kaap Hollands en victoriaanse stijl. Zoals in Kaapstad ook al gezien zijn veel huizen afgeschermd met hekken en soms zelfs prikkeldraad met scheermessen.

Overal hangen borden over privé beveiliging met bewapende interventie.

Toch voelen wij ons hier niet onveilig.


Na een paar 100 km rijden hebben we wel in de gaten hoe het verkeer hier werkt. Vaak zijn het tweebaans wegen met een brede vluchtstrook. Als je ingehaald wordt ga je helemaal op de vluchtstrook rijden zodat het voor de ander makkelijker wordt. Best wel linke soep omdat er soms ook mensen op de vluchtstrook lopen of dat er auto's stilstaan. Maar het is wel gebruik dat je naar links gaat en als beloning zal degene die passeert even met zijn lichten knipperen.


Voorrang is vrij simpel geregeld. Bij kruisingen staat met grote letters STOP op de grond. En dan is het een kwestie van wie het eerst komt wie het eerst verder mag rijden. Op de doorgaande wegen geldt dat de hoofdrijbaan altijd voorrang heeft. 


Morgen gaan we naar de kust, de temperatuur gaat naar normale hoogte en dat is wel fijn.


Er staan wat foto's op Facebook.


--
Sent from Gmail Mobile op iPad/iPhone blog: http://aartw.blogspot.com

dinsdag 16 januari 2018

Droog, gortdroog

Droog, gortdroog


Bij de tussenlanding in Addis Abeba zien we de zon opkomen. Hij bestaat dus nog wel.

Tijdens de landing op Kaapstad vliegen we over verdord land met her en der waterbekkens die niet erg vol staan. Er heerst grote waternood in Kaapstad en (ruime) omgeving. Dat is niet iets van enkele maanden maar al enkele jaren valt er te weinig regen. Wij merken er echter tot nu toe niet veel van, we kunnen douchen en naar het toilet. 

Tot onze verbazing (maar daar hadden we dus niet over nagedacht) ligt Kaapstad ligt niet helemaal aan het zuidelijkste puntje van Afrika, maar 30 km ten Noorden daarvan. De Tafelberg schermt de oude stad aan de ZuidOost-kant af. En het water van de baai ligt aan het noorden van de stad.


Bij aankomst (donderdag) is het meer dan 35 graden door wind uit de woestijn. Eind van de dag draait de wind en komt er plotseling mist opzetten. We lopen langs de boulevard naar het havengebied 'Waterfront'. Naast een grootwinkelcentrum zijn hier veel cafés en restaurants het is een leuk uitgaansgebied. We drinken wat en eten fantastische sushi. Taxi terug dat gaat prima hier.


Vrijdag met de taxi naar de Kirstenbosch Botanical Gardens. Dat ligt ZO van de Tafelberg. Het is hoogzomer en geen water dus er bloeit veel niet meer. Maar er zijn uiteraard Kaapse Lelies en Coral Tree en nog het een en ander. We willen de Tafelberg opklimmen via een wandelpad maar na 45 minuten draaien we om: het is steil en de leeftijd gaat toch tellen....🤔. Het zou ons meer dan 5 uur hebben gekost in de hitte.


Dus met de taxi naar de kabelbaan en daar naar boven. De cabine draait tijdens de vlucht 360 graden rond dus iedereen krijgt hetzelfde uitzicht, slim!

Boven hebben we een mooi overzicht over Kaapstad, Robbeneiland in de verte. Je kan hier wat rondlopen over de vrij platte kam. In de brandende zon.

Savonds eten we in een prima pizzeria waar onze tafelburen uitstekend Nederlands blijken te spreken. Koloniaal verleden in de praktijk. (Overigens is Afrikaans echt niet te verstaan, lezen gaat wel. Maar teksten zijn vrijwel altijd tweetalig of drietalig, incl. Zulu)


Zaterdag krijgen we de auto. Links rijden, geschakelde bak. Dat wordt even wennen. Langs de kust naar Yzerfontein, zou een leuke stad zijn volgens SNP. Mmmm de koffie is goed, verder een strandvakantiedorp. Maar de zee is blauw en de golven wit. Mooi uitzicht bij de koffie. Meer info van SNP is niet heel duidelijk en soms zelfs onjuist.

We rijden binnendoor naar Citrusdal, deels over dirtroad. Dat gaat prima, niet snel maar gelukkig geen wasboard. In Citrusdal doen we inkopen bij de Spar! Pinda's hadden we al.


Na weer een dirtroad komen we in de Cederbergen. De Clanwilliamceders zijn bijna uitgestorven en worden tegenwoordig bijgeplant. Maar we zien er heel veel platliggen. Als we de volgende morgen vroeg voor de hitte (dat is: voor 11 uur terug zijn, dus we vertrekken om kwart voor 7) naar de waterval klimmen zien we ook waarom: er is hier 2 maanden geleden een forse brand geweest en dat heeft de ceders de kop gekost. Ontstoken door onweer. Vandaar dat het rietgedekte huisje naast ons een sprinkler-installatie op het dak heeft!


Onderweg zien we wat vogeltjes en 2 klipspringers, een soort klimgeitjes. Bij de waterval aangekomen zien we vooral grote rode en grijze rotsen en zien en horen we ergens een straaltje water naar beneden komen. Niet echt een spektakel, maar hier is tenminste nog water. In onze cottage, die "Waterfall" heet, hangt een grote foto van een bruisende waterval, maar dat is al weer een aantal jaren geleden. Op het grote terras met braaiplek hebben we een fantastisch uitzicht op de bergmassa en de plek waar de waterval hoort te zijn.


Maandag rijden we 45 km over dirtroad naar 2 plekken waar muurschilderingen zijn gevonden van honderden jaren oud. Aangebracht door het volk de San, jagersverzamelaars die door de Khoi (schapen/landbouw) zijn verdreven,  die op hun beurt weer zijn uitgeroeid door de blanken. De olifanten die ze tekenden (van de Olifantenrivier = hier) trouwens ook.

De schilderingen zijn leuk maar niet bijzonder, het landschap wel. Bergen van graniet en zandsteen. En zandsteen verweert in de loop der jaren dus zijn overal doorgangen gemaakt door krimp/uitzetting en wind.  Onderweg "Lot se vrou" gezien, één van de rotsformaties.


Als we een dal inrijden naar een restaurantje slaat de motor af en wil niet meer starten. Maar bergaf lukt het met de hellingproef.

Later, bij een rotsschildering, in de bloedhitte, zonder bereik van de telefoon, doet de startmotor het weer niet! Wat nu? Niet een fijne plek om midden op de dag te gaan staan 😡😡

Maar plotseling start hij wel....pfoehh. 

Morgen als we de bergen uit zijn maar even naar een dealer. 

Het wordt hier dan 35 graden dus op naar de kust.





--
Sent from Gmail Mobile op iPad/iPhone blog: http://aartw.blogspot.com

dinsdag 11 juli 2017

Ingreep van bovenaf

Donderdag inderdaad naar de hoofdstad gegaan maar ik voelde me niet goed. grieperig, opkomende verkoudheid. Het is smorgens al vochtig en warm en dan zwetend de airco bus in naar de haven...
Ook de projectruimte en bar zijn altijd ijskoud.
Vrijdag spreek ik de dokter en die heeft een grote zak met pillen. Ik word uitgeroosterd voor zaterdag en zondag.

Maar de zaterdag wordt er niet gedoken, haven is gesloten. Reden eerst onduidelijk later op de dag wordt duidelijk: ingreep van de regering. Die wil Cubaanse duikinstructeurs​ op de boten hebben (nu zijn ze allemaal ingevlogen). Op zich nog wel te begrijpen er zijn meer landen waar een soortgelijke regel is. Maar er zijn geen Engels sprekende PADI instructeurs​ in Cuba.

Het duikverbod geldt zolang de exacte regels nog niet bekend zijn dus ook de zondag lopen hier tegen de 100 studenten en docenten rond (die wel 2-3 duizend dollar pp hebben afgetikt om hier te komen duiken).
Er wordt een honkbal toernooitje georganiseerd, Amerikanen vallen tegen.

Opwall overweegt te vertrekken naar Varkensbaai maar hoe verplaats je 100 mensen, is er genoeg hotel ruimte? Omdat het daar om duiken vanaf de walkant gaat gelden de nieuwe regels daarbij niet 😁.
Kantduiken hier is waardeloos het is 3 meter diep omdat het voor de deur een soort binnenzee is.

Maandag gaat iedereen voor een duik hier voor de deur ik leid een groepje van 5. We zien 2 gouden spinnen en ik zie een jawfish (?) wegduiken. De rest van de activiteiten verregent.

In de zoveelste Stafmeeting geeft Dani aan dat morgen de beslissing valt en dan vanaf vrijdag verhuisd kan worden naar Varkensbaai. Of niet (en dan?).

Het lijkt erop dat het verhaal hierboven waarom de haven dicht is niet correct is maar de echte reden zullen we wellicht nooit weten. Alternatieve feiten? 

Ik besluit dat het genoeg is en boek een ticket naar huis, zaterdag ben ik thuis.

Einde Cuba blog.

Nog iets over de Lionfish
Ziet er mooi uit maar is zeer giftig, als een pen je raakt ga je net niet dood maar je krijgt enorme zwellingen wekenlang.
De vis kwam tot eind vorige eeuw niet voor in dit deel van de wereld, wel in Azië. Ze is in Florida geïntroduceerd (uit een aquarium?) en is nu uitgegroeid van new York tot Argentinië.
Ze hebben hier geen vijanden, ze zijn ontzettende​ veelvraten en leggen 10 duizenden eieren per jaar.
Kortom een ecologische ramp.
Tijdens het duiken vangen we ze (met een speer, spectaculair gezicht!) en worden ze geanalyseerd voor de statistiek.